Ieder zijn vak

24 november 2014

Een bord op een snelweg in België trok jaren geleden mijn aandacht. Ik reed er voorbij en zag de tekst ‘ieder zijn vak’ of ‘ieder zijn job’. Ik weet niet meer waar het precies over ging, maar het schoot afgelopen zomer opeens weer door mijn gedachten…

Bijna iedereen heeft een droom of een toekomstplan over wat hij of zij met zijn of haar leven wil, maar heel vaak komt dat niet uit. Was het mijn droom om een eigen fysiotherapiepraktijk te beginnen? Was het mijn toekomstplan? Dat weet ik eigenlijk niet. Ik heb altijd gezegd dat ik het graag wilde, maar omdat er zoveel meer bij komt kijken, wist ik niet zeker of ik het wel wilde en kon. Dit veranderde afgelopen zomer.

Pure nieuwsgierigheid

Na een geweldige huwelijksreis ben ik gaan kijken naar een ruimte in Praktijkcentrum Emopad in Geldrop. Puur uit nieuwsgierigheid, want ik heb al meer dan zeven jaar een goede baan in een fysiotherapiepraktijk in Vught. Het gaat super goed en ik heb het daar naar mijn zin, maar het kan natuurlijk nooit kwaad om je horizon te verbreden. Bij binnenkomst voelde de ruimte meteen goed aan. Ik dacht bij mezelf: “Ja, waarom ook niet?” De eerste stap was gezet en vanaf toen is het erg snel gegaan.

Voordat ik definitief besloot om voor mezelf te beginnen, zocht ik uit wat er allemaal bij komt kijken en dat was niet mis. Veel zaken waar ik eigenlijk helemaal geen verstand van heb. Op dat moment dacht ik aan dat ene reclamebord op de snelweg: ieder zijn vak of ieder zijn job op z’n Bels. Als zelfstandige krijg je te maken met veel meer randzaken dan alleen het behandelen van cliënten. Er is veel gedoe, te veel geregel, te veel dingen waar ik me eigenlijk niet mee wil bezig houden, want dat is niet mijn vak. Dat kan ik ook helemaal niet goed en dus wil ik het niet. Toen ik nadacht over waar mensen in mijn directe omgeving goed in zijn en wat hun job eigenlijk is, besefte ik dat ik deze stap ook helemaal niet alleen hoefde te zetten. Ik pakte mijn telefoon en ging rondbellen.

Niet zonder hulp

Een paar maanden later is de praktijk klaar en ik had het inderdaad niet alleen kunnen doen. Ik wil de volgende mensen bedanken, zonder hen was het niet gelukt om de praktijk te starten: Nol en John van Happen, Ralf van Tuel, Bas van de Langenberg, Michiel de Ruijter, Ton van der Veen, Mo Jabery, Sam Jabery, Tim van der Velden, Denice van den Akker, Frank Manders, Marleen van Groningen, mijn huidige werkgevers in Vught, Ans en Maikel, die geen bezwaar tegen mijn plannen hadden en natuurlijk Suzanne Jabery – van der Veen.
Voordat ik ging starten, had ik een perfect plaatje in mijn hoofd en tijdens het proces van starten van de praktijk ontdekte ik dat ik perfectionistischer ben dan dat ik had verwacht. Ik wil het namelijk precies hebben zoals ik het wil en daardoor raakte ik meerdere malen gefrustreerd. Het is niet allemaal gegaan hoe ik het vooraf in mijn hoofd had, maar het resultaat tot nu toe is fantastisch.

Doen wat ik echt leuk vind

In het begin leer je enorm veel bij en ik heb er vertrouwen in dat het uiteindelijk nog veel beter wordt. Ik kan me nu ontwikkelen als zelfstandige fysiotherapeut en kan bouwen en vertrouwen op de expertise van de mensen om mij heen. Ieder zijn vak. Ik kan nu echt gaan beginnen met doen waar ik goed in ben en wat ik echt leuk vind. Ik kan als fysiotherapeut aan de slag in mijn zelf opgezette praktijk; Fysiotherapie Geldrop.

Deze blog was een korte beschrijving van mijn interessante reis naar een eigen praktijk. Op deze site wil ik jullie regelmatig op de hoogte houden van ontwikkelingen in het vakgebied, mijn persoonlijke ervaringen als zelfstandige behandelaar en handige tips op het gebied van fysiotherapie.

Uw fysiotherapeut,

Behnam Jabery